kennis is geen macht
... kennis moet leiden tot beter begrip van de ander.
Binnen opleidingen voor verpleegkundigen, sociaal werkers en pedagogisch werkers, artsen, maatschappelijk werkers ed. wordt beroepsethiek besproken. Het beroepsgeheim, de protocollen, de taken en verantwoordelijkheden worden gekoppeld aan de functie die de student zal gaan vervullen. De wettelijke kaders waarbinnen je mag/moet handelen en je rechtspositie komen aan de orde. Er wordt gesproken over een ethisch en integere beroepshouding, je moet empatisch, respectvol, open en eerlijk zijn. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan leert de praktijk.
Avangelie merkt op dat het soms tegen haar gevoel in druist om een dementerende patiënt te moeten zeggen dat haar kinderen nog op school zitten en straks pas thuis komen. En om haar mee te moeten nemen bij de deur vandaan waar ze staat te wachten. Haar vraag is, "Ik ben dan niet eerlijk, hoe pak ik dat nu aan?"
Zorgethiek maakt ruimte voor die gevoelens. Samen met de betrokkene kan er meegedacht worden hoe te handelen en kan er gezocht worden naar oplossingen die recht doen aan gevoelens van de werker.
De arts vraagt de patiënt hoe het met hem gaat, ondertussen leest hij het dossier door. De patiënt vertelt zijn verhaal en de arts humt en zegt vervolgens "Mooi, dan zal ik eens even kijken."
Is dit nu een betrokken houding en voelt de patiënt zich serieus genomen?
Het is zinvol om de theorie en de praktijk onder de loep te nemen en te praten over waar je tegenaan loopt en hoe dat voelt. Om te spreken over het verschuilen achter je rol of je deskundigheid, over waarom je dat doet en of dat terecht is.